Mannon Uygʻur — versiyalar orasidagi farq

k
in-t → institut
(Yangi maqola yaratildi)
 
k (in-t → institut)
ini tayinlashardi. "Otello" (N. Ladigin bn), "Muqanna" (E. Mixoels bn). "Bir sevgi afsonasi" (A. Ginzburg bn) kabi spektakllarni shu tahqir ostida sahnalashtirdi. "Jaloliddin Manguberdi", "Hayot qoʻshigʻi", "Alisher Navoiy" spektakllarini mustaqil sahnalashtirgani uchun turli taftishlarga uchradi. Ayniqsa, "Alisher Navoiy" dramasining sahnaviy talqini Navoiyni ideallashtirishda ayblandi. Tanqidiy mulohazalar ostida Navoiyni Majdiddin bilan ziddiyatlarini kuchaytirishga, Husayn Boyqaroni irodasizroq, subutsizroq qilib gavdalantirishga majbur boʻldi. Navoiyning oddiy xalq bilan aloqasini yanada kuchaytirdi. Sahna nutqi, talaffuz ustidagi ishini davom ettirib, goʻzal bir sahna tilining yaratilishiga erishdi. Spektaklda U.ning adolat, tenglik, insonparvarlik, mehrmuruvvat, sof muhabbat va nafosatni tarannum etishga qaratilgan rej.
 
lik gʻoyalari aktyorlar yaratgan obrazlarda oʻz aksini topdi. 1948 y. "Alisher Navoiy" dramasining yangi tahriri namoyish qilindi va katta muvaffaqiyat qozondi hamda U., asosiy ijrochilar Davlat mukofotiga sazovor boʻldilar (1949). Asar 42 y. mobaynida 760 marta oʻynalib, 350 ming tomoshabinga xizmat qildi. 1955 y. R. Hamroyev bilan birgalikda Muqimiy teatrida "Muqimiy" (S. Abdulla) spektaklini sahnalashtirdi. Bu uning soʻnggi spektakli boʻldi. Milliy teatrda, Toshkent teatr va rassomlik sanʼati in-tidainstitutida aktyor va rej.larning uch avlodini tarbiyalab yetishtirishda U.ning xizmati katta. Toshkent sanʼat in-tigainstitutiga (1991), Surxondaryo teatriga (1978) Mannon Uygʻur nomi berilgan. Toshkent sh.dagi koʻchalardan biri U. nomi bilan ataladi. Vafotidan soʻng "Buyuk xizmatlari uchun" ordeni bilan mukofotlangan (2001).
 
{{stub}}
516 159

ta tahrir