Jonrid Abdullaxonov

Jonrid Abdullaxonov — 1929-yilda Namanganda oddiy mehnatkash oilasida dunyoga keldi. Urush yillarida onasi Shahribonu hamshira sifatida frontga ketib, yil o‘tmay qoraxat keldi. Ko‘p o‘tmay otasi Muhiddin Abdullaxonov jangga ketib qaytmadi. U 14 yoshga kirganda Namangandan Toshkentga piyoda yo‘l oladi. Eng muhimi yo‘l-yo‘lakay M. Gorkiyning „Odamlar orasida“ asarini dilida instsenirovka qilib, „Aleksey Peshkov“ nomi bilan radioga keladi. Jonrid ijodi xuddi shu asar bilan boshlandi. Bosh rolni ham Jonrid — adib, Jonrid — aktyor bo‘lib ijro etdi.

Jonrid Abdullaxonov
Tugʻilishi 3-mart 1929-yil(1929-03-03)
Vafoti 29-mart 2015-yil(2015-03-29)
(86 yoshda)
Mukofotlari Mehnat shuhrati ordeni

Jonrid Abdullaxonov Toshkent Davlat dorilfununning jurnalistika fakultetini, so‘ng Moskvada Oliy adabiyot kursini tugatdi. Bir tomondan Oydin, Said Ahmad, Hamid Gʻulom, Hakim Nazir, Turob To‘la, qolaversa, Konstantin Paustovskiy, Stepan Zlobin kabi adiblar unga ustozlik qildilar. Radio, televideniada ham Oʻzbekiston Yozuvchilari uyushmasidagi ijodiy mehnati uning ijodkor bo‘lib shakllanuvida mahorat maktabi rolini bajardi.

ToʻplamlariTahrirlash

  • „Maktabdoshlarim“ (1952) (sheʼriy)
  • „Hikoyalar“ (1956)
  • „To‘yga kelinglar“ (1960)
  • „Chudesniye minuti“ (1960)
  • „Tong yorishgan sohilda“ (1962) (hikoyalar)

Ularning deyarli hammasida yoshlarning, tengdoshlarning hayoti, intilishi, muhabbati va tashvishlari o‘z ifodasini topadi. Uning „Gulchehra“ (1962) qissasi yo‘l haqida, qurilish, bunyodkorlik haqida edi. Adibning birinchi yirik epik asari — „Yo‘l“ (1964) romani ham xuddi shu yo‘l haqida hikoya qilardi. Shundan so‘ng muallifning ketma-ket „Borsa kelmas“ (1—11 kitob, 1978—1980), „Xonadon“, „Suiqasd“ (1991) kabi romanlari chop etildi. „To‘fon“ ishchilar sinfi hayotidan hikoya qilsa, „Borsa kelmas“ romanida Orol muammosi, ona tabiat muhofazasi masalalari o‘z ifodasini topgan edi. So‘nggi „Suiqasd“ romanida mehnatkash haqiga xiyonat qilgan, jamiyatni maʼnaviy-iqtisodiy inqirozga olib kelgan yulg‘ich, poraxo‘r va ko‘zbo‘yamachilarning aft-basharasi fosh etiladi.[1][2]

ManbalarTahrirlash

  1. Sobir Marvaliyev. Oʻzbek adiblari. T.: „Fan“, 1993
  2. * Oʻzbek ziyolilaridan — Jonrid Abdullaxonov

HavolalarTahrirlash