Usul ad-DIN (arab. — din asoslari, islom asoslari) — islom shariati va dindan olingan eʼtiqodiy hukmlarni bahs qiluvchi ilm. Bu ilm asosiy hisoblanib, boshqa diniy ilmlar unga ergashadi. Bu istiloqni birinchi boʻlib Abul Hasan alAshʼariy ishlatgan. U oʻz kitobini "AlIbona an usul addiyona" deb nomlagan. Abul Qoxir alBagʻdodiy alAshʼariy (1037 y.v.e.) "Usul addin", alLolkoiy (1026 y.v.e.) "Usul usSunna" kitobini yozgan. Aqoid masalalari dinning asli boʻlgani uchun bu ilmning faqat nomiga emas, oʻziga ham katta eʼtibor berilgan. Musulmonlar uchun Usul ad-DINd.ni oʻrganish katta ahamiyatga ega boʻlgan, uni bilmagan odamning ibodati ham durust boʻlmasligi hammaga uqtirilgan. Hozirgi paytda, "Usul ad-DINd." istilohi kam qoʻllaniladi, uning oʻrniga "aqoid" soʻzi ishlatiladi.




USUL ad-DINTahrirlash

Birinchi, Tavhid usuli. Alloh taoloni yagona bilish va bu e'tiqodda mustahkam turish.

Ikkinchi, Adl usuli. Dunyoviy ishlarda va shariat ahkomlarida doimo to‘g‘ri yo‘lda turmoq, doimo rost so‘zlamoq.

Uchinchi, Imomat usuli. Din va dunyo ishlari bir kelib qolganda avval diniy ishlarni bajarmoq.

To‘rtinchi, Nubuvvat usuli. Payg‘ambarimiz Muhammad mustafo (s.a.v.) va ul zotdan avval o‘tgan barcha anbiyo va payg‘ambarlarga iqror bo‘lmoq.

Beshinchi, Amru ma'ruf usuli. Alloh taolo Muhammad (s.a.v.) ummatiga amr etgan (farzu sunnat qilgan) narsalarga amal qilmoq.

Oltinchi, Nahyi munkar usuli. Alloh taolo man qilgan ishlardan saqlanish.

Yettinchi, Tavallo usuli. Allohning do‘stlarini do‘st tutmoq. Payg‘ambarlar, sahobalar, Haq yo‘ldagi e'tiqodi sof, iymoni mukammal bo‘lgan barcha ulamolar, namoz va ro‘zasini qazo qilmovchi, Uning amriga itoat etuvchi kishilar Allohning do‘stlaridir.

Sakkizinchi, Tabarro usuli. Alloh taoloning dushmanlarini dushman tutmoq.

==