Amin (arab. – ishonchli, halol) – 1) Muhammad alayhissalomga payg‘ambarlik vahiyi kelmasidan bu-rungi davrda u zotning nihoyatda halol, rostgo‘y bo‘lganliklari tufayli xalq tomonidan berilgan laqab (Muhammad amin, ya’ni Muhammad halol, ishonchli). 2) Amir Temur va temuriylar davrida asosan moliya va qishloq xoʻjaligini boshqarish ishlari bilan shug‘ullanuvchi amaldor bo‘lib, davlat devoni tomonidan tayinlangan. 3) Buxoro amirligi va Turkiston gene-ral-gubernatorligida bir yoki bir necha kichik qishloqni boshqaruvchi hamda xalq tomonidan saylangan amaldor. Buxoro amirligida A. amlokdorga, Turkiston general-gubernatorligida esa bo‘lis (vo-lost) boshlig‘iga bo‘yso‘ngan. A.ning aso-siy vazifasi aholidan o‘lpon va soliq yig‘ish, aholi ustidan nazorat qilish, suv taqsimlash (Amini ob) edi. Bozorda mol sotuvchilardan bozor haqi yig‘uvchi amaddor ham A. deyilgan.

AdabiyotlarTahrirlash

  • OʻzME. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil