Badr jangi(arabcha: غزوة بدر) Muhammad(s.a.v) rahbarligida musulmonlarning Badr qudugʻi yaqinida (Madinadan 150 km janubi-gʻarbda) Makka qoʻshinlari bilan qilgan birinchi yirik jangi (624 yshd 15 yoki 17-mart). Makkadan Falastin va Suriya yerlariga olib boradigan yirik karvon yoʻli Madina yaqinidan oʻtar edi. Bu yoʻl Makka hokimlari va savdogarlari uchun katta iqtisodiy ahamiyatga ega boʻlgan. Musulmonlar bu yoʻldagi Makka karvonlarini bosib olishga, Makka zodagonlari esa karvonlarni himoya qilishga uringan. Badr qudugʻi yonida madinaliklar makkaliklarning savdo karvoniga hujum qilgan. Manbalarda koʻrsatilishicha, jangda musulmonlar tomonidan 80 muhojir, 230 ansor, makkaliklar tomonidan Abu Jahl rahbarligida 850 kishi qatnashgan. Makkaliklar yengilgan, katta talafot koʻrgan.

Badr jangi

Makkaliklarning 50 dan ortigʻi halok boʻldi, yana shunchasi asir olindi. Ular oʻz yoʻlboshchisi Abu Jaxldan ham judo boʻlishdi. Musulmonlardan faqat 14 kishi halok boʻldi. Kuchlar nisbati kam boʻlishiga qaramay musulmonlar qozongan gʻalaba Muhammad(s.a.v)ning siyosiy va diniy obroʻyini oshirib yubordi, Madina va butun Arabiston yarim orolida faol harakat boshlab yuborishga asos soldi. Jangda katta oʻlja, jumladan 30 ta ot, 150 tuya, koʻp qurol, anjomlar qoʻlga kiritildi. Muhammad(s.a.v) bu oʻljalarni jang ishtirokchilariga taqsimlab, uning beshdan bir qismini oʻzlari olganlar. Islom anʼanasida oʻlja taqsimlashda uning beshdan bir qismi xalifalar xazinasiga tushishi, piyoda askarga bir hissa, otliq askarga ikki hissa berilishi ana shundan boshlangan. Keyinchalik bu shariatda qonunlashtirilgan[1].

ManbalarTahrirlash

  1. OʻzME. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil